Hartelijke dank voor uw bijdrage


Auteur:
Drs. Rob Rodrigues Pereira
 
In samenwerking met :  



lettergrootte: A  A  A
Adoptie

Dat ADHD en erfelijkheid nauw met elkaar verbonden zijn, blijkt ook uit zogenaamde 'adoptiestudies'. Stel dat u als een van de biologische ouders van een adoptiekind ADHD heeft, dan blijkt de kans dat uw kind ook ADHD heeft vijf keer groter dan normaal. Een wereldwijd onderzoek over erfelijke factoren bij ADHD dat in 2003 is gestart, brengt mogelijk meer duidelijkheid in deze materie. Het is vervolgens de vraag wat u of uw kind als patiënt hier in de praktijk aan heeft. Het is mogelijk dat er een onderverdeling komt in 'soorten ADHD' die van belang kan zijn voor de keuze van behandeling of van erfelijkheidsvoorlichting.
Op dit moment zijn er met betrekking tot ADHD ongeveer tien afwijkingen gevonden aan het erfelijk materiaal. Dit zijn voornamelijk afwijkingen aan de 'dopamine transporter', en ook een aantal aan de 'dopamine receptor'.
Ook blijken er afwijkingen te zijn in het noradrenaline systeem, een andere stof die prikkels overbrengt in de hersenen. Hierop grijpt bijvoorbeeld het middel Strattera aan.
Dopamine is een stof die bij een prikkel van een zenuwcel vrijkomt uit blaasjes aan het einde van een cel. Dopamine bindt zich vervolgens aan de receptor (ontvanger) van de volgende cel en geeft zo de prikkel door. De dopamine transporter zorgt ervoor dat de dopamine die tussen de cellen terechtkomt (in de zogenaamde 'synapsspleet') teruggezogen wordt in de cel. Het gaat daarbij dus om een soort recycling.

Fysiologie van het dopaminetransport.


Bij ADHD blijken er afwijkingen te zijn in de transporter, waardoor deze te snel werkt. Het 'netto' resultaat is dan ook dat er sneller een relatief tekort bestaat aan de neurotransmitter, een stof die voorkomt in de uiteinden van een zenuw (synaps) en die impulsen (prikkels) overbrengt van de ene naar de andere zenuw (of spiervezel), waardoor de prikkel niet optimaal wordt doorgegeven. Een medicijn zoals Ritalin blokkeert deze transporter tijdelijk en verhoogt dus indirect de hoeveelheid dopamine in de zenuw.
ADHD is dus net als suikerziekte ook een tekortsziekte! Bij suikerziekte ontstaat er een tekort aan insuline, en behandeling met insuline maakt het leven vervolgens een stuk normaler. Bij ADHD zijn verschillende afwijkingen gevonden aan de dopaminetransporter die ook verschillend kunnen reageren op medicatie.
Verder zijn er afwijkingen gevonden aan de dopaminereceptor, waardoor deze minder goed de prikkel kan doorgeven. En er worden dus ook afwijkingen gevonden in andere systemen in de hersenen waarbij dopamine een niet zo centrale rol speelt, namelijk in het systeem van twee andere neurotransmitters serotonine en noradrenaline. Zowel dopamine als noradrenaline blijken dus essentiële stoffen te zijn, die, als ze ontregeld zijn, leiden tot ADHD-symptomen. Stoffen die op deze systemen aangrijpen, verminderen ook de symptomen van ADHD.



terug verder




ADHD en nu

Auteur(s)
Rob Rodrigues Pereira

Prijs: € 19,95
ISBN: 9789021550404

ADHD en nu


Een duidelijk, informatief boek over de dagelijkse praktijk van ADHD. Van het de verschijnselen en oorzaken tot de behandeling.

Auteur(s) : Rob Rodrigues Pereira
Prijs : € 19,95
ISBN : 9789021550404