Auteur:
Prof. dr. Harry van de Wiel
 


lettergrootte: A  A  A
Premenstrueel syndroom (PMS)
Tobben met gezondheidsklachten is een zware, maar gelukkig vaak draaglijke last – althans, als het om klachten gaat met een duidelijke diagnose. Klachten waarvoor om welke reden dan ook geen eenduidige diagnose te stellen valt – de medisch onbegrepen of onverklaarbare klachten – vormen meestal een aanzienlijk zwaardere last om te torsen. Op de eerste plaats komt dit doordat de kans op genezing of op vermindering van de klachten valt of staat met een juiste diagnose en, in het verlengde daarvan, passende zorg. De diagnose bepaalt immers wat er vervolgens moet gebeuren om het probleem op te lossen. Geen diagnose, geen goede oplossing! Op de tweede plaats leiden klachten vrijwel altijd tot een slechter persoonlijk functioneren en daarmee tot verlies van levensvreugde of welbevinden. Daar valt tot op zekere hoogte nog wel mee te leven als men die klachten als het ware zelf kan ‘plaatsen’, als men zicht heeft op het hoe en waarom van het lijden. Als dit laatste ontbreekt, doen al snel gevoelens van hulpeloosheid, machteloosheid en depressie hun intrede – het is alsof men ‘onrechtvaardig’ bejegend wordt. Tot slot is het van belang te beseffen dat klachten die het persoonlijk functioneren aantasten, vrijwel altijd gepaard gaan met afhankelijkheid van anderen. De bereidheid om zorg te bieden aan mensen in nood is in principe groot – in principe, want dat is alleen het geval als er sprake is van een geldige en vooral acceptabele (lees: erkende) reden. En ook daaraan schort het bij medisch onbegrepen klachten. Kortom, met een erkende diagnose weet je waar je aan toe bent en kun je rekenen op begrip en steun in je omgeving. Geen diagnose, geen steun!